Etty Hillesum (1914 – 1943) noemde in haar dagboeken vaak haar grote wens om ooit literatuur te gaan schrijven. Ze vond dikwijls haar woorden nog ontoereikend om haar innerlijke beleving weer te geven. Maar juist het onderzoeken van haar innerlijke leven in haar dagboeken werd ondertussen ongemerkt haar meesterwerk, dat nu nog voor velen van betekenis is. Zo werd niet het voltooien van een grote roman haar bestemming, maar het op weg zijn zelf.
Hierdoor realiseer ik me weer dat ik het leven liever als een ontdekkingstocht beleef dan als een eindpunt dat je moet zien te bereiken. Met vertrouwen dat alles op je pad komt dat je nodig hebt, en met de moed om los te laten wat wil gaan. Het gaat er niet om hoe ver je nog zult komen, en het maakt niet uit hoe ver je ‘had kunnen zijn’ als je eerder was vertrokken. Wat telt is de stap die je nu zet, en je bent precies op de juiste plaats: op weg.
Geschreven voor Wekelijkse Wijsheid
Foto: Mario Dobelmann via Unsplash
Praesentia 